#socialeinnovatie: De wil is er. Het belangrijkste obstakel lijkt nu bespreekbaar en dus oplosbaar.

Eén week geleden was ik op de conferentie sociale innovatie. Het was een boeiende bijeenkomst. Aan de ene kant bleek de urgentie voor sociale innovatie veel hoger dan ik had gedacht. Aan de andere kant was er veel energie aanwezig om innovatie vooraan te brengen. Opvallend was het volgende: tot kortgeleden leek het een kwestie van mouwen opstropen, olievlek starten en het komt er wel. Als je het anders zag kwam een reactie van ‘doomdenker’. Afgelopen vrijdag was dat anders.

Ineens was er sprake van ‘er is geen ruimte voor innovatie’. Iemand had het over 30 eerdere conferenties zoals deze en geen resultaat. Toen men tijdens een paneldiscussie op zoek ging naar oplossingen op problemen heb ik dat bijgedragen wat wij bij de Zorgdenkers hebben gevonden. Tot mijn verrassing werd het met een applaus gewaardeerd. Deze bijdrage wil ik dan ook via deze weg delen. Tegelijk wil ik lezers uitnodigen iets ermee de doen:

Het Zorgdenker Netwerk is mede ontstaan vanuit mensen die eerder hadden ervaren hoe hun initiatief op onoverbrugbare obstakels was vastgelopen. Bij dit netwerk hebben wij ons gevraagd “hoe komt het dat ‘high-impact’ verbeterinitiatieven structureel vastlopen?”

Conclusie: Er bestaan drie groepen. Patiënten/cliënten zorgverleners/ professionals – beslissers (bestuurders, managers, managementadviseurs, politici). Met de beste bedoelingen start iedere groep verbeterinitiatieven. Omdat de groepen elkaar op cruciale gebieden onvoldoende begrijpen, lopen hun initiatieven langs elkaar heen. Omdat de oorzaken van de klachten blijven bestaan heeft dit weer nieuwe klachten tot gevolg. Omdat deze projecten veel geld en veel tijd kosten, worden de klachten met iedere ronde aan ‘verbeterinitiatieven’ erger.

Hoe dat op te lossen is?

  1. Stoppen met die initiatieven die op klachten sturen!
  2. Aanpak van de veranderbare oorzaken die de klachten laten ontstaan!
  3. Stel menselijke kernwaardes zoals gezondheid, veiligheid, tevreden cliënten en gemotiveerde medewerkers weer voorop i.p.v. het geld!

De uitdaging is nu deze: hoe vinden wij de veranderbare oorzaken en oplossingen? Dat lijkt ingewikkeld. Met een bepaalde insteek is het ‘vrij eenvoudig’, zie dit artikel: #socialeinnovatie: van klacht naar veranderbare oorzaak en oplossing.

Voor meer informatie kunt u contact opnemen met het Zorgdenkers Netwerk via info@zorgdenkers.nl of bel de auteur van dit artikel op 078-644 0199..

Dit bericht is geplaatst in bronnen, complexiteit, gezondheid, handvatten, innovatie, kernoorzaken, kosten zorg, kwaliteit, mogelijkheden, obstakels, Project, symptomen, zorg met de tags , , , , , , , , , , . Bookmark de permalink.

11 reacties op #socialeinnovatie: De wil is er. Het belangrijkste obstakel lijkt nu bespreekbaar en dus oplosbaar.

  1. Beste Eugen, allereerst mijn beste wensen voor 2017. Leuk dat jij je zo blijft inzetten om de zorg te verbeteren, hoewel het niet echt mijn expertise is wil ik je daar graag bij helpen. Waar ik echter mee worstel is wat er nu precies onder sociale innovatie wordt verstaan en welke verbeterinitiatieven goed gaan en welke (high-impact initiatieven) vastlopen. Wat versta je onder high-impact? Voor de reden van het vastlopen schrijf jij dat tijd en geld de belangrijkste oorzaken zijn. In eerdere blogs van je las ik dat bepaalde behandelingen die succesvol maar niet onderzocht zijn geen geld krijgen van o.a. zorgverzekeraars wat volgens mij enige frustratie oplevert. Eugen en hier gaat het nu naar mijn idee om. Er zijn ontzettend veel goede ideeën en initiatieven die door geldgebrek op de plank blijven liggen of half uitgevoerd worden. Er zijn heel veel mensen die menen een sociale bijdrage te kunnen leveren wanneer zij over een pot geld kunnen beschikken en volgens mij wringt hier de schoen. Er zijn maar weinigen die het vertrouwen en geloof in hun initiatief hebben om hun angsten te overwinnen en zonder geld van start durven te gaan. Wanneer een initiatief echt succesvol is komt het geld van zelf wel is mijn ervaring. Ik hoop dat je wat hebt aan mijn positief bedoelde bijdrage. H.grt. Hans

    • Eugen Oetringer schreef:

      Beste Hans, ook voor jou de beste wensen voor 2017. Dank je voor je ondersteuning! Er zijn meerdere onderwerpen in je bijdrage. Ik wil per onderwerp reageren.

      High-Impact initiatieven zijn initiatieven, die de weg voor meerdere andere initiatieven vrijmaken. Het zijn ook specifieke initiatieven die 10, 20 of 100 keer meer bereiken dan populaire initiatieven en dat het liefst tegen een fractie van de kosten. Voorbeelden via deze link: http://www.zorgdenkers.nl/voorbeeld-projecten/.

      • Eugen, ik heb je reacties op mijn reactie gelezen en zie daarin een steeds terugkerend thema namelijk onvoldoende massa voor echte veranderingen. Om een bestaand niet meer goed functionerend systeem te vervangen door iets nieuws vergt een lange adem, tenzij er een revolutie plaats vindt. Helaas maken revoluties meer kapot dan mij (ons) lief is, waardoor ik hier geen voorstander van ben. Ik ben echter van mening dat internet ons de mogelijkheid biedt om stille veranderingen door te voeren wat ik heel hoopvol vind. In jouw opsomming van High impact initiatieven zie ik prachtige initiatieven die als nieuwjaarsvuren hevig hebben gebrand en nu naar mijn gevoel aan het smeulen zijn. Is het een idee om deze smeulende resten van nieuwe brandstof te voorzien en zoveel mogelijk mensen proberen te mobiliseren om deze aan te blazen. Laten wij ajb in beweging blijven en alle positieve initiatieven onder de aandacht brengen, laten wij blijven inspireren, motiveren en leren om te participeren.

        • Eugen Oetringer schreef:

          Hans, ben ook geen voorstander van een revolutie, in tegendeel. Ik ben voorstander van het creëren van nieuwe mogelijkheden voor alle betrokken groepen en die zijn er.

          Wat ontbreekt is directe toegang naar één groep: de beslissers (senior managers, bestuurders, politici en hun adviseurs). Veel van hun weten dat het anders moet, maar weten niet hoe. Met sommige High-Impact initiatieven kunnen wij de hoe-vraag beantwoorden. Wat wij nu nodig hebben zijn een paar beslissers die open staan voor High-Impact projecten en dusdanig willen bijdragen dat dezee projecten uitgevoerd gaan worden.

    • Eugen Oetringer schreef:

      Wat geld betreft: aan de ene kant is het op. Aan de andere kant is er voldoende. Het is op omdat ‘iedereen’ aan het bezuinigen is. Het is er omdat het nu nog op grote schaal wordt uitgegeven aan activiteiten die contraproductief zijn. Voorbeelden zijn de onnodige bureaucratie, de symptoom- en klachtenbestrijding.

      Concreet voorbeeld: momenteel is er weer veel aandacht voor geweld tegen hulpverleners. Weer is de aandacht op klachten en symptomenbestrijding (straffen, verbieden vuurwerk) i.p.v. échte preventie. Weer ontbreekt de aandacht voor de eenvoudige en tegelijk Highest-Impact mogelijkheid: Kinderen kunnen leren wat mag en wat niet mag. Als ze puber zijn is het te laat! Dan kost het een veelvoud, t/m de kosten van detentie! Gedragstraining voor alle jonge ouders biedt de Highest-Impact preventiemogelijkheid. Wij hebben het gehad. Het werkt! Bijkomend verschijnsel is dat het al door GGZ-instellingen wordt aangeboden. Alles wat nodig is, is het toegankelijk en aantrekkelijk maken voor alle jonge ouders.

      Voor het breed uitrollen is geld nodig… een kwestie van verschuiven van op klachten en symptomen gerichte projecten naar échte preventie.

      • Eugen Oetringer schreef:

        Hans, je zegt: “Er zijn maar weinigen die het vertrouwen en geloof in hun initiatief hebben om hun angsten te overwinnen en zonder geld van start durven te gaan. Wanneer een initiatief echt succesvol is komt het geld van zelf wel is mijn ervaring.”

        Hier stel ik het volgende tegenover: dat heeft in het verleden gewerkt. In de huidige wereld zien mensen intuïtief en steeds meer uit eigen ervaringen dat er meer nodig is dan vertrouwen en geloof. Zodra bepaalde patronen verschijnen haken ze af. Het zijn niet alleen de initiatiefnemers die afhaken, maar ook degene die de initiatiefnemers nodig hebben om succesvol te zijn.

        Nu zijn er die, die zeggen dat je dan wat harder had moeten werken. Hier naar het uitziet een ‘typische’ ervaring uit de huidige praktijk: een burgermeester van een grotere stad gaf een presentatie. Hij zij dat de zorg onbetaalbaar wordt. Hij nodigde de aanwezigen uit met innovatieve oplossingen te komen. Out of the box was welkom. Wij (onder meer zorgdenkers) hadden er werk van gemaakt en een aardige innovatielijst samengesteld. Toen wij naar de gemeente gingen bleek dat er geen ruimte was om ook maar één van deze innovaties vooraan te brengen…

        • Eugen Oetringer schreef:

          Wat sociale innovatie betreft, de initiatiefnemer van de conferentie #socialeinnovatie (Marya Yaqin) brengt uiteenlopende initiatieven onder [één dak samen. Wat onder sociale innovatie valt lijkt nog open te zijn. Het heeft veel met de dramatisch veranderende werkgelegenheid te maken (3D printen, kunstmatige intelligentie) en hoe wij ermee omgaan. Hiervoor zijn innovaties nodig zoals zelforganisatie, wellicht basisinkomen en meer.

          • Dit las ik onlangs wat ik graag met je wil delen.

            Desmond TutuPagina leuk vinden
            20 december 2016 om 8:48 ·
            As an old man, I can say this again.
            Start where you are and realise you are not meant on your own to resolve all of these massive problems.

            My heart leaps with joy at discovering the number of people who say “we want to make a better world”.

            And you will be surprised at how it can get to be catching.

            Do what you can, where you can.

            Vertaling;
            Als een oude man, kan ik het nog een keer zeggen.
            Begin waar je bent en besef dat je niet de bedoeling bent om al deze enorme problemen op te lossen.
            Mijn hart springt met vreugde op het ontdekken van het aantal mensen die zeggen: “we willen een betere wereld maken”.
            En je zult verrast zijn hoe het kan worden om te vangen.
            Doe wat je kunt, waar je kan.

        • Eugen, is deze lijst ergens gepubliceerd?

  2. Pingback: #socialeinnovatie: De wil is er. Het belangrijkste obstakel lijkt nu bespreekbaar en dus oplosbaar. | Zorgdenkers Netwerk | Leading in a Complex Environment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *