Paradoxaal Leiderschap: het verbindende element om ‘high-impact’ verbeterinitiatieven weer mogelijk te maken?

Afgelopen donderdag was ik bij een inspiratiesessie van de Gemeente Rotterdam. Ivo Brughmans, filosoof en managementconsultant, gaf een boeiende presentatie. Het heeft indruk gemaakt. Want aan het eind hebben zich een verbazingwekkend groot aantal deelnemers ingeschreven voor een vervolg via communities of practice. Mijns inziens geeft Ivo’s model een buitengewoon interessant vertrekpunt om verbeterinitiatieven, die nu nog vastlopen, weer mogelijk te maken.

Om het beoogde niveau 6 of 7 van zijn model te bereiken zijn wel nog bijdragen nodig. Ik ben van mening dat deze bijdragen al bestaan een via netwerken zoals het Zorgdenkers Netwerk, de Stad van Morgen, Rotterdam Kantelt en Denktank Project NL te vinden zijn. Ben uiteraard benieuwd hoe anderen dat zien. Reageren kan onderaan deze blog post.

Waar gaat het om? Het begon al voor deze sessie. Er wat dusdanige belangstelling dat moest worden uitgeweken naar een andere locatie met een grotere zaal. Er hing iets in de lucht van: wij willen vernieuwen, hebben het herhaaldelijk geprobeerd maar de resultaten waren onvoldoende. Men was moe van nog meer van hetzelfde in een nieuw jasje of een nieuwe trend die het ook niet gaat worden. Men was blijkbaar op zoek naar houvast waaruit het volgende is op te maken: ‘die begrijpen het écht! Laten wij samen werken om het verschil te maken’. Dat is een patroon dat mij sinds het midden van vorig jaar via diverse netwerken is opgevallen. Hierop is Ivo Brughmans ingegaan. Centraal stond het doorbreken van het slingeren tussen extremen zoals centraal organiseren naar decentraal en weer terug.

Hier een video waar Ivo het uitlegt (9:41):

.

Dit bericht is geplaatst in bronnen, bureaucratie, complexiteit, handvatten, innovatie, kernoorzaken, leiderschap, mogelijkheden, obstakels, symptomen, zorg met de tags , , , , , , . Bookmark de permalink.

Één reactie op Paradoxaal Leiderschap: het verbindende element om ‘high-impact’ verbeterinitiatieven weer mogelijk te maken?

  1. John Schmeitz schreef:

    Het steeds reageren vanuit het ene uiterste naar het andere uiterste is wat ik nu veel zien in de wereld. De polarisatie is sterk voelbaar.
    Interessante video en ik onderschrijf de aanpak van Ivo Brughmans. Systemisch leiderschap sluit daar in mijn optiek ook bij aan. Het samenbrengen van schijnbare tegenstellingen biedt nieuwe mogelijkheden. Daarnaast is het ook belangrijk om bij samenwerking tot gedeelde waarden te komen. Conflicten van waarden, wat Ivo ook benoemd in zijn video, maakt samenwerking lastig.

    Uit eigen ervaring vanuit cocreatie in burger initiatieven AiREAS en Stad van Morgen, weet ik dat het komen tot gemeenschappelijke waarde belangrijk is voor duurzame samenwerking. Het verbinden met elkaar, openheid creëren en het potentieel van de groep ontsluiten kan daarbij helpen. Ik gebruik hier als transition facilitator technieken voor van Host2transform (www.host2transform.com).

    Fijn dat er steeds meer inzichten zijn, zoals die van Ivo, waardoor we uit de wereld van drama en symptoom bestrijding kunnen stappen en nieuwe keuzes te maken, die leiden tot mooie kansen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *