Paradoxaal Leiderschap: het verbindende element om ‘high-impact’ verbeterinitiatieven weer mogelijk te maken?

Afgelopen donderdag was ik bij een inspiratiesessie van de Gemeente Rotterdam. Ivo Brughmans, filosoof en managementconsultant, gaf een boeiende presentatie. Het heeft indruk gemaakt. Want aan het eind hebben zich een verbazingwekkend groot aantal deelnemers ingeschreven voor een vervolg via communities of practice. Mijns inziens geeft Ivo’s model een buitengewoon interessant vertrekpunt om verbeterinitiatieven, die nu nog vastlopen, weer mogelijk te maken.

Om het beoogde niveau 6 of 7 van zijn model te bereiken zijn wel nog bijdragen nodig. Ik ben van mening dat deze bijdragen al bestaan een via netwerken zoals het Zorgdenkers Netwerk, de Stad van Morgen, Rotterdam Kantelt en Denktank Project NL te vinden zijn. Ben uiteraard benieuwd hoe anderen dat zien. Reageren kan onderaan deze blog post.

Waar gaat het om? Het begon al voor deze sessie. Er wat dusdanige belangstelling dat moest worden uitgeweken naar een andere locatie met een grotere zaal. Er hing iets in de lucht van: wij willen vernieuwen, hebben het herhaaldelijk geprobeerd maar de resultaten waren onvoldoende. Men was moe van nog meer van hetzelfde in een nieuw jasje of een nieuwe trend die het ook niet gaat worden. Men was blijkbaar op zoek naar houvast waaruit het volgende is op te maken: ‘die begrijpen het écht! Laten wij samen werken om het verschil te maken’. Dat is een patroon dat mij sinds het midden van vorig jaar via diverse netwerken is opgevallen. Hierop is Ivo Brughmans ingegaan. Centraal stond het doorbreken van het slingeren tussen extremen zoals centraal organiseren naar decentraal en weer terug.

Hier een video waar Ivo het uitlegt (9:41):

.

Geplaatst in bronnen, bureaucratie, complexiteit, handvatten, innovatie, kernoorzaken, leiderschap, mogelijkheden, obstakels, symptomen, zorg | Getagged , , , , , , | Één reactie

#socialeinnovatie: De wil is er. Het belangrijkste obstakel lijkt nu bespreekbaar en dus oplosbaar.

Eén week geleden was ik op de conferentie sociale innovatie. Het was een boeiende bijeenkomst. Aan de ene kant bleek de urgentie voor sociale innovatie veel hoger dan ik had gedacht. Aan de andere kant was er veel energie aanwezig om innovatie vooraan te brengen. Opvallend was het volgende: tot kortgeleden leek het een kwestie van mouwen opstropen, olievlek starten en het komt er wel. Als je het anders zag kwam een reactie van ‘doomdenker’. Afgelopen vrijdag was dat anders.

Ineens was er sprake van ‘er is geen ruimte voor innovatie’. Iemand had het over 30 eerdere conferenties zoals deze en geen resultaat. Toen men tijdens een paneldiscussie op zoek ging naar oplossingen op problemen heb ik dat bijgedragen wat wij bij de Zorgdenkers hebben gevonden. Tot mijn verrassing werd het met een applaus gewaardeerd. Deze bijdrage wil ik dan ook via deze weg delen. Tegelijk wil ik lezers uitnodigen iets ermee de doen:

Het Zorgdenker Netwerk is mede ontstaan vanuit mensen die eerder hadden ervaren hoe hun initiatief op onoverbrugbare obstakels was vastgelopen. Bij dit netwerk hebben wij ons gevraagd “hoe komt het dat ‘high-impact’ verbeterinitiatieven structureel vastlopen?”

Conclusie: Er bestaan drie groepen. Patiënten/cliënten zorgverleners/ professionals – beslissers (bestuurders, managers, managementadviseurs, politici). Met de beste bedoelingen start iedere groep verbeterinitiatieven. Omdat de groepen elkaar op cruciale gebieden onvoldoende begrijpen, lopen hun initiatieven langs elkaar heen. Omdat de oorzaken van de klachten blijven bestaan heeft dit weer nieuwe klachten tot gevolg. Omdat deze projecten veel geld en veel tijd kosten, worden de klachten met iedere ronde aan ‘verbeterinitiatieven’ erger.

Hoe dat op te lossen is?

  1. Stoppen met die initiatieven die op klachten sturen!
  2. Aanpak van de veranderbare oorzaken die de klachten laten ontstaan!
  3. Stel menselijke kernwaardes zoals gezondheid, veiligheid, tevreden cliënten en gemotiveerde medewerkers weer voorop i.p.v. het geld!

De uitdaging is nu deze: hoe vinden wij de veranderbare oorzaken en oplossingen? Dat lijkt ingewikkeld. Met een bepaalde insteek is het ‘vrij eenvoudig’, zie dit artikel: #socialeinnovatie: van klacht naar veranderbare oorzaak en oplossing.

Voor meer informatie kunt u contact opnemen met het Zorgdenkers Netwerk via info@zorgdenkers.nl of bel de auteur van dit artikel op 078-644 0199..

Geplaatst in bronnen, complexiteit, gezondheid, handvatten, innovatie, kernoorzaken, kosten zorg, kwaliteit, mogelijkheden, obstakels, Project, symptomen, zorg | Getagged , , , , , , , , , , | 11 Reacties

#socialeinnovatie: van klacht naar veranderbare oorzaak en oplossing

.

Klagen lost niets op

Klagen is eenvoudig. Klagen lost echter niets op, integendeel. Het veroorzaakt eindeloze discussies, korte termijn acties en mislukte projecten. Vertrouwen gaat verloren. Trek je de gedachtegang door dan wordt duidelijk waarom mensen uit protest hun stem uitbrengen op Brexit en het populisme: omdat niemand zich verantwoordelijk voelt de oorzaken van de klachten aan te pakken. Toen ik in 1987 naar Nederland kwam was dat anders!

Het was mouwen opstropen en doen. Er was nog iets. Klachten en problemen werden duurzaam opgelost door ze bij hun veranderbare oorzaken op te lossen. Dat leerde ik waarderen en toe te passen. Mouwen opstropen en doen zijn er nog altijd. Maar waar is het duurzaam oplossen van de oorzaken gebleven?

.

In sneltreinvaart van klacht naar veranderbare oorzaak en oplossing

In de complexe wereld van vandaag is het opsporen van veranderbare oorzaken geen eenvoudige taak. Toch is het mogelijk. Sterker nog, met de oude werkwijze was het bijvoorbeeld mogelijk zelforganisatie binnen kaders voor 30.000 medewerkers voor elkaar te krijgen en een bestaande therapie te vinden waardoor dagelijkse ADHD-uitbarstingen zijn verdwenen. Tot mijn verrassing bleek dat Charles de Monchy een methode had ontwikkeld waar werkwijzen van deze aanpak waren opgenomen. Het mooie van deze methode is dat het nu mogelijk is in een sneltreinvaart van klachten naar veranderbare oorzaken en oplossingen te komen.

Deze methode werd onder meer bij het landelijke project ter bestrijding van de aardappelziekte ingezet. Dat is een project waarvan wij nauwelijks iets hebben gehoord. Dat komt doordat het buitengewoon succesvol was en dat met een fractie van de gebruikelijk kosten en complicaties.

Met dank aan Charles, hieronder een werkvorm en voorbeeld om van klachten naar veranderbare oorzaken en oplossingen te komen. Normaalgesproken wordt dit via workshops gedaan waar vertegenwoordigers van de betrokken partijen deelnemen. Door naar elkaar te luisteren wordt het inzichtelijk waar de partijen tegenaan lopen. Van klachten worden veranderbare oorzaken en oplossingen:

Klacht We komen om in de instructies1. Veel te veel!!! Jullie houden je niet aan de instructies1!
1.Wie? Partij 1

Locatiemedewerkers

Partij 2

Management

2. Wat gebeurt er? Instructies staan op verschillende plekken, spreken elkaar tegen; etc. Locaties richten de dienstverlening verschillend in.
3. Veranderbare oorzaak/ knelpunt Het kost veel te veel tijd om de relevante instructies te vinden, uit te zoeken welke instructie telt, etc. Wij hebben zo veel instructies dat wij ze niet meer kunnen bijhouden.
4. Kans De relevante instructies zijn met een paar mouse clicks te vinden. Het aantal instructies is teruggebracht tot op een beheersbaar niveau.
5. Oplossing Eén ‘look and feel’ voor alle instructies, inclusief één centrale plek. Twee schrijfwijzen voor instructies: één voor situaties war de bestaande schrijfwijze prima werkt en één nieuwe voor situaties waar deze schrijfwijze een exponentieel groeiend aantal instructies veroorzaakt.

        1 Richtlijnen, policies, standaarden, protocollen, etc.

 

Laten wij het concreet maken door twee ‘high-impact’ klachten op te lossen

Ken jij bestuurders, wetenschappers en/of politici die deze (of andere) klachten bij hun veranderbare oorzaken willen oplossen? Laat ze dan contact opnemen met het Zorgdenkers Netwerk via info@zorgdenkers.nl of bel de auteur van dit artikel op 078-644 0199.

Het Zorgdenkers Netwerk heeft grote bronnen geïdentificeerd, die erop wachten aangesproken te worden. Vanuit bron 3 (‘open mind’ en onderzoek naar alle resultaat leverende therapieën’), hieronder twee ‘high-impact’ klachten. Oplossen van de veranderbare oorzaken biedt de mogelijkheid veel leed te voorkomen en miljarden Euro’s écht te besparen. Om het mogelijk te maken is de medewerking van bestuurders, adviseurs, wetenschappers en/of politici nodig.

Achtergrond: Nadat patiënten via de reguliere weg te kennen werd gegeven “het spijt ons, u moet leren met uw aandoening te leven”, hebben patiënten op eigen initiatief therapieën gevonden, die het nodige resultaat hebben geleverd. Via netwerken en het Internet zijn dusdanig veel voorbeelden te vinden, dat dit één van de grote bronnen moet leveren om de zorg ook in de toekomst betaalbaar te maken.

Ook in mijn familie is ons dit overkomen, zeven keer. In alle gevallen was het mogelijk op eigen initiatief een therapie te vinden, die het nodige resultaat heeft geleverd, zelfs bij ADHD en dyslexie. Bij ADHD en dyslexie was de werkwijze te verklaren via technieken zoals de alternatieve route, die ons bij file op de weg wordt aangeboden (ingenieursdisciplines). Opmerkelijk was dat geen ADHD-, dyslexie- en autismeonderzoek te vinden was dat deze technieken had ingezet.

Hier de twee klachten:

Klacht Onbewezen therapieën creëren valse verwachtingen en hoge, onnodige zorgkosten. Probeer je met de bij de achtergrond aangegeven behandelingsresultaten onderzoek voor elkaar te krijgen, dan strandt het op een overvloed aan obstakels. Niemand voelt zich verantwoordelijk. In de tussentijd worden deze therapieën verbannen omdat ze niet bewezen zijn.  
1.Wie? Beslissers (bestuurders, managers, hun adviseurs, wetenschappers, politici) en professionals Patiënten en ook professionals

 

Ken jij bestuurders, wetenschappers en/of politici die deze (of andere) klachten bij hun veranderbare oorzaken willen oplossen? Laat ze dan contact opnemen met het Zorgdenkers Netwerk via info@zorgdenkers.nl of bel de auteur van dit artikel op 078-644 0199.

.

Geplaatst in bronnen, complexiteit, gezondheid, handvatten, kernoorzaken, kosten zorg, kwaliteit, mogelijkheden, obstakels, Project, zorg | Getagged , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Zorgdenkers Netwerk: events in oktober 2016

Events war Zorgdenkers aan bijdragen:

27 okt

28 okt

Hoe stel ik mijn organisatie in staat dat te kiezen wat werkt en dat te vermijden wat niet (meer) werkt? – Workshop
.
In samenwerking met Rotterdam Kantelt en Stad van Morgen/STIR: niveau 4 leercoöperatie
Met de complexe interacties tussen gebruikers, organisaties, best practices en IT, is het geen eenvoudige taak dat te vinden wat resultaat oplevert en dat te vermijden, wat niet (meer) werkt. Het is extra ingewikkeld omdat … (meer)
.
Meer informatie en inschrijven

.

Geplaatst in bureaucratie, complexiteit, event, handvatten, kernoorzaken, kosten zorg, kwaliteit, mogelijkheden, obstakels, symptomen, Uncategorized | Een reactie plaatsen

Dienstplicht discussie en normen: Super Nanny weet wat werkt

Op 2 juli stond er een groot artikel in het AD over de herinvoering van de dienstplicht. Het werd voorgesteld als een manier om jongeren weer normen te leren. Op 11 juli verscheen er een vervolg. Ook wij hebben een kind dat gedragsproblemen had. Er was sprake van dagelijkse emotionele uitbarstingen (ADHD). Toen werd ons aangeboden een gedragstraining bij een GGZ-instelling te volgen. Wij leerden dezelfde technieken die bij Super Nanny uitzendingen (‘Eerste hulp bij opvoeden’)  te zien zijn. Het werkt! Wat ons opviel: als de kinderen puber zijn is het te laat! 

Is het niet verbazingwekkend? Op school leren wij van alles, behalve dat ene ding: hoe voed je je kinderen op? Wat ons werd aangeboden waren een tiental avondsessies waar wij, samen met nog vier ouderparen, de Super Nanny technieken leerden. Na iedere sessie hadden we het thuis toegepast. Bij de eerstvolgende keer hadden wij besproken hoe het eventueel beter kon. Een deel van deze technieken hadden wij al toepast. Maar dat was onvoldoende. Er was sprake van een drempel.

Voorbij de drempel werd dit het resultaat: de dagelijkse uitbarstingen gingen terug op een niveau waar net geen medicatie nodig was. Uiteraard hebben wij het bij al onze kinderen toegepast. Wat ons als ouders opviel was dat er een leeftijd bestaat tot wanneer kinderen kunnen leren wat mag en wat niet mag. Als ze puber zijn is het vele keren moeilijker en eigenlijk te laat.

Wat ons verder verbaasd is het volgende: hoe kan het dat de dienstplicht wel in de publieke discussie is, een partij bereid is enorme financiële middelen uit te trekken (die op andere plekken weer bezuinigd moeten worden) en er geen aandacht is voor deze nogal eenvoudige training? Wordt het niet eens tijd  de ‘eenvoudige’ weg te volgen? Is het niet hoog tijd deze training in te zetten om te voorkomen dat jonge mensen vatbaar worden voor radicale zienswijzen en naar bijvoorbeeld Syrië vertrekken?

 

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Was de Brexit-les hard genoeg om met symptoombestrijding te stoppen en met het oplossen van kernoorzaken te beginnen? | OPROEP TOT ACTIE!

i.s.m. Nancy Hoffmann en Geoff Slater           English – Deutsch

Het was zo’n 15 jaar geleden. Toen werd ik voor het eerst met een vreemd verschijnsel geconfronteerd. Werkwijzen en methoden die eerder goed werkten, werkten niet meer. Dit had ongewenste complicaties tot gevolg. ForTheSakeOf-NLMensen verloren hun baan om verkeerde redenen. Projecten faalden op grote schaal. De zorgkosten bleven alsmaar stijgen. Hoe het ook kwam, ondanks het lijden en de kosten, was geen leidinggevende bereid (of in staat) hier iets aan te doen. In plaats daarvan richtte men zich op het bestrijden van de symptomen. Met de uitkomst van het Brexit-referendum is duidelijk geworden dat het zo niet verder kan. De vraag is nu: was de les hard genoeg voor onze leiders om met de symptoombestrijding en het aanwijzen van schuldigen te stoppen en met het duurzaam oplossen van de kernoorzaken te beginnen? In het belang van de Europese burgers en onze kinderen, dit is een oproep tot actie!

Albert EinsteinBij dit soort uitdaging wordt regelmatig een alom bekend citaat van Albert Einstein ingebracht: ‘We kunnen een probleem niet oplossen met de denkwijze die het heeft veroorzaakt’. Is dit niet de perfecte situatie om dit toe te passen? Helaas is er een uitdaging. Het veranderen van dominante denkwijzen is extreem moeilijk. Op de een of andere manier laat het onbewuste denken ons in de oude denkwijzen terugvallen die het probleem hebben veroorzaakt. Ons doel is dan ook verder te gaan dan een oproep tot actie en een nieuwe denkwijze te creëren.

Wij stimuleren een nieuwe denkwijze door te illustreren hoe wij de kernoorzaak van een van de onderwerpen kunnen vinden, die de Brexit, de EU-crisis en zo veel meer heeft veroorzaakt: de bureaucratie. Wist je dat…

  1. Het mogelijk is via slechts één kernoorzaak uit te leggen hoe onnodige bureaucratie ontstaat?
  2. Het ontbrekende element voor het creëren van een handvat in 2011 gepubliceerd werd?
  3. Het vanuit de kernoorzaak en het ontbrekende element mogelijk is een ‘eenvoudig’ handvat te creëren om de onnodige bureaucratie te elimineren?

Als je net zo als wij van mening bent dat een nieuwe denkwijze nodig is, dan nodigen wij je uit meteen ermee te beginnen. Wij nodigen je uit om denkwijzen zoals “heb ik de tijd om dit te lezen?” los te laten en je te vragen “hoeveel eenvoudiger, prettiger en gezonder zal mijn leven worden als ik eraan bijdraag een nieuwe denkwijze mogelijk te maken?” Je kan bijdragen door dit gewoonweg te lezen, anderen erop attent te maken, feedback te geven of zelf iets te starten. De keuze is aan jou. Laten wij met een paar observaties beginnen.

 

Observaties

binoculars-769036_1280 pixabay freeEen tijd na de observatie dat bepaalde werkwijzen (= best practices, methoden en werkwijzen) niet meer werkten – en ik op professionele basis analyseerde waarom projecten op grote schaal mislukten – kwam er een volgende observatie: zelfs de experts konden de gevolgen van de veranderingen, die ze wilden invoeren, niet meer overzien. De omgeving was simpelweg te bureaucratisch, complex en dynamisch geworden om nog te kunnen begrijpen hoe het allemaal werkte. Desondanks moest het management beslissingen nemen. Natuurlijk gebeurde het onvermijdelijke. Beloofde doelen werden niet gehaald. Sommige managers kregen de schuld en werden vervangen. En hier eindigde het niet. Ook met de beste kwalificaties en intenties op zak kwamen hun opvolgers in dezelfde valkuil terecht.

De experts en managers dachten ‘onze werkwijze heeft eerder gewerkt. Wij moeten iets verkeerds gedaan hebben. De volgende keer gaan wij met meer inzet zeker stellen dat wij onze doelen halen’. Met iedere nieuwe ronde gingen tijd en resources verloren. Bureaucratie en complexiteit namen verder toe. Wat nauwelijks aandacht had, was dat motiverende werkwijzen door frustrerende werden vervangen. De neerwaartse trend werd steeds sterker. Naar degenen die hierop attent maakten en soms ook oplossingen aanboden, werd rondweg één decennia lang niet geluisterd.

De afgelopen jaren valt op, dat er naar een aantal persoonlijkheden wordt geluisterd. Hierbij behoren Jim Collins, Recardo Sempler, prof. Jan Rotmans, Jaap Peters en Albert Einstein met zijn citaat (zie boven). Wij zien ook veel voorbeelden waar ‘nieuwe’ werkwijzen zoals zelforganisatie en regelarm werken indrukwekkende resultaten hebben geleverd. Dat is meestal op beperkte schaal en als iemand vanuit een nieuw bedrijf kon beginnen. Nog is men zoekende naar een antwoord op deze vraag: hoe transformeer je grotere organisaties en vooral overheids- en EU-organisaties naar de ‘nieuwe’ werkwijzen terwijl er een onoverbrugbare overvloed aan obstakels lijkt te bestaan?

Hoe dan ook, het maakt niets uit welk type leiders er de volgende jaren aan de macht zullen zijn, het volgende is glashelder:

  1. Zolang de symptomen van een crisis worden bestreden en de kernoorzaken onopgelost blijven, zullen er nieuwe symptomen blijven ontstaan. De crisis zal erger worden en de neerwaartse trend zal verder gaan.
  2. Doorgaan met de Brexit betekent dat dringend benodigde resources, en vooral die van onze leiders, in symptoombestrijding, branden blussen en bezuinigingsdruk zullen vastzitten. Er zal onvoldoende prioriteit zijn om de kernoorzaken op te kunnen lossen. De snelheid van de neerwaartse trend zal toenemen.

 

OPROEP TOT ACTIE

In het belang van de Europese burgers en vooral in het belang van onze kinderen:

familyWat uw positie als leider of beslisser ook is, of het bij een kleine overheidsorganisatie ergens in Europa is, een ministerie, een parlement of een Europese organisatie, bij een politieke partij of een bedrijf: laten we a.u.b. stoppen met de symptoombestrijding en het aanwijzen van schuldigen. Laten we a.u.b. met het duurzaam oplossen van kernoorzaken beginnen.

De keuze is aan u. Wij nodigen u uit wel naar uw kiezers, burgers of cliënten te luisteren: hoe wilt u gezien worden over 5 of 10 jaar? Als iemand die heeft bijgedragen de crisis erger te maken of als iemand die heeft bijgedragen uit de crisis te komen en als een echte leider wordt gezien?

(Trouwens, is dit niet redenen genoeg voor een tweede referendum?)

 

Hoe wij kernoorzaken en richtinggevende handvatten kunnen vinden

compassAls voorbeeld dient de bureaucratie. Om de kernoorzaak van onnodige bureaucratie en het richtinggevend handvat te vinden is het nodig een kleine discussie aan te gaan. Wees gerust, dit kost niet veel tijd. De discussie bestaat uit vijf vragen.

Hiervoor hebben we bijdragen van mensen nodig, die de bureaucratie uit eerste hand hebben ervaren. Dat kan binnen de organisatie zijn waar je werkt. Het kan ook vanuit een
Werkwijzenperspectief zijn waarbij een externe groep of organisatie jou, je project of je organisatie werkwijzen heeft oplegt. Als je tot deze groep behoort, dan willen we je uitnodigen de volgende vragen te beantwoorden en je antwoorden verder beneden bekend te maken (graag kort houden):

  1. Hoe zie je jezelf bij deze oefening: als kiezer/burger/medewerker, professional/expert of beslisser (manager/directeur/politicus)?
  2. Vanuit welk perspectief heb je de vraag van dit formulier beantwoord (openen lukt niet? Download de pdf-reader )? – Voel je vrij om dezelfde vraag vanuit verschillende perspectieven te beantwoorden.
  3. Wat zijn je totalen uit het formulier?
  4. Kan je een paar plekken aanwijzen waarvan je denkt dat hier bureaucratie ontstaat?
  5. Zijn er nog observaties die je wilt delen in dit verband?

Zodra er voldoende reacties zijn, kunnen we door naar de volgende stap. Dan zullen wij de ‘kernoorzaak’ van bureaucratie en een handvat ‘ontwikkelen’ om de onnodige bureaucratie te elimineren.

 

Samenvattend

 Laten wij een olievlek op gang brengen die onze leiders in staat stelt de weg uit de crisis te vinden. Jouw bijdragen gaan ons allen helpen een écht verschil te maken. Wordt vervolgd!

Om op de hoogte te blijven van de volgende blog-berichten, kan je je via ‘Aansluiten via onze blog’ (boven rechts) aanmelden.

 


BIO’s


EugenEugen Oetringer
is gedreven ‘high(est)-impact’ problemen op te sporen en permanent op te lossen. In de jaren 1980/1990 heeft hij in een omgeving gewerkt waar terugkerende problemen permanent moesten worden opgelost. Toen deze cultuur door het volgen van best practices en methodieken werd vervangen en een overvloed aan problemen ontstond, heeft hij de oude technieken weer toegepast. Tot zijn verrassing leverde dat inzichten en oplossingen op gebieden waar de best practices/methoden faalden. Eugen is actief betrokken bij Rotterdam Kantelt, het Zorgdenkers Netwerk, de Stad van Morgen (Eindhoven) en Denktank Project NL. Dat zijn initiatieven van betrokken mensen die zich inzetten voor een gezonde en bloeiende maatschappij. Hij is een onafhankelijk analist en strategist.

 


NancyHoffmannNancy Hoffmann
is kunsthistoricus, curator, criticus en ‘creativist’, mede-oprichter van Stichting Creative Action Now en betrokken bij de beweging die zich Nederland Kantelt noemt. Tevens is zij mede-initiatiefnemer van Rotterdam Kantelt; eveneens een beweging die eind mei in Rotterdam van start ging en waarbij inmiddels 177 individuen en initiatieven uit de stad zijn aansloten met als doel in co-creatie de stad duurzamer, menselijker en sterker te maken, ‘gebruiksklaar’ voor de samenleving 3.0.

 


GeoffSlaterGeoff Slater
is gedreven de efficiëntie van organisaties te verbeteren. Vanuit zijn ervaringen bij een overheidsorganisatie en in de IT branche was zijn interesse gericht op praktische processen en resultaten, zonder de bureaucratische rompslomp die dat zo vaak met zich meebrengt. Geoff woont in het Verenigd Koninkrijk en is een geïnteresseerde waarnemer van de Brexit campagne en de gevolgen die nu bestaan.

Geplaatst in bureaucratie, complexiteit, gezondheid, handvatten, kernoorzaken, kosten zorg, kwaliteit, mogelijkheden, obstakels, symptomen, vicieuze cirkel, zorg | Een reactie plaatsen

Hoe maken wij onze verander initiatieven uitvoerbaar?

Op 29 mei was ik bij de kick off van Rotterdam Kantelt, een boeiende bijeenkomst met enthousiaste mensen die grote sociaal maatschappelijke uitdagingen anders willen aanpakken.

Nu, anderhalf jaar na het oprichten van Nederland Kantelt valt op dat veranderinitiatieven op kleine schaal voor elkaar te krijgen zijn. Het lukt ook als je een gebied weet te vinden dat nog niet door regelgeving, bureaucratische processen, traditionele best practices en IT applicaties is dichtgetimmerd. Kijken wij naar die gebieden waar verandering eigenlijk nodig is, bij de overheid, de zorg, de politie en bij grotere ondernemingen, dan valt op dat veranderinitiatieven structureel op een overvloed aan obstakels vastlopen. Vandaar dat ik tijdens de kickoff een oefening mocht bijdragen. De oefening heeft als doel een fundament te creëren dat de weg voor de veranderinitiatieven vrij maakt.

Voor al degene die willen voorkomen dat hun initiatieven vastlopen en dus uitvoerbaar worden, hier (nogmaals) de oefening. Klik voor meer instructie op deze PDF

welke werkwijzen gebruiken wij

Heb je bij de eerste doorloop acht of meer werkwijzen uit de ene kolom gekozen en bij de tweede acht of meer uit de andere kolom? Dan zal duidelijk zijn dat de werkwijzen van de twee groepen haaks op elkaar staan. Dat veroorzaakt weerstand, heel veel weerstand. De emoties kunnen oog oplopen. Tot 2011 wist niemand hoe deze problematiek is op te lossen. Toen heeft Jurgen Appelo iets aan de complexiteitsmodellen van Stacey en Snowden toegevoegd.

Met deze toevoeging is het mogelijk voorstanders van werkwijzen uit de linker kolom met voorstanders van werkwijzen uit de rechter kolom op één lijn te brengen. Conflicten veranderen in gezamenlijke belangen. Een te verwachten bijwerking is een radicale afbouw van de onnodige bureaucratie en complexiteit, wat veel weerstand weghaalt. Zoals zo vaak bij complexe uitdagingen is het eigenlijk verbazingwekkend eenvoudig. Dat is wellicht de reden waarom het tot dusver geen aandacht had.

Op dit punt zou ik een ‘eenvoudig’ handvat kunnen aanreiken. Dat brengt mij bij mijn wellicht belangrijkste lesson learned van de afgelopen jaren:

Bij complexe uitdagingen zoals deze werken presentaties en het geschreven woord niet meer. Mensen haken af. Er is een leerproces nodig waarbij mensen zoveel mogelijk zelf inzichten opdoen. Pas als dit te veel gevraagd is kunnen inzichten worden aangedragen. Dat heeft dialoog en brainstorming nodig.

Als inzichten te vroeg worden aangedragen, dan is de mogelijkheid een verschil te maken (voorlopig) verkeken.

Op 29 mei was de uitdaging de boodschap met een klein aantal reacties uit het publiek plus interview over te brengen. Op basis van de reacties concludeer ik dat het op beperkte schaal lukte. Voor kanteling op grote schaal was het te beperkt. Vandaar dat ik het handvat pas aanreik als de dialoog heeft plaatsgevonden en de mogelijkheid voor brainstorming bestaat.

Vervolg

In samenwerking met Rotterdam Kantelt komt er een pilot workshop met het handvat en brainstorming. Deze wordt binnenkort aangekondigd via de meet up Rotterdam Kantelt. Belangrijk is een goede mix met voorstanders van werkwijzen uit de linker kolom en voorstanders uit de rechter kolom. Heb je interesse? Laat het ons dan weten door op deze blog post te reageren of via hallo@rotterdam-kantelt.nl (het aantal plaatsen is beperkt).

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Zorgdenkers Netwerk: events in mei en juni

Events war Zorgdenkers aan bijdragen:

12 mei 2016
CRIPPLING BUREAUCRACY: A ‘Simple’ Guideline To Eliminate It
– 17:00 – 18:00 uur
– Gratis toegang
– Venture Café,
   Groot Handelsgebouw,
   naast Rotterdam Centraal Station.
.
Meer informatie en inschrijven
27 mei 2016
Rotterdam Kantelt
– 11:00 – 18:00 uur
– Gratis toegang
– MAAS theater en dans
   Rotterdam
.
Meer informatie en inschrijven
2 juni 2016
Masterclass: beïnvloeden van gangbare werkwijzen (tijdens Congres Medisch Leiderschap).
– NBC Nieuwegein
– 15:00 – 21:00 uur (het congres)
– 18:30 (masterclass)
Meer informatie en inschrijven (zie programma)

.

Geplaatst in aankondiging, bureaucratie, complexiteit, event, handvatten, kernoorzaken, kosten zorg, kwaliteit, mogelijkheden, obstakels, Project, vicieuze cirkel, zorg | Getagged , , | Een reactie plaatsen

Hoe komen wij van tegenstrijdige naar gezamenlijke zienswijzen en oplossingen?

Bijgewerkt op 30-3-2016

De afgelopen jaren zijn er harde maatregelen genomen om de jaarlijkse kostenstijging in de zorg te beperken. De resultaten zijn onvoldoende. Terwijl duidelijk is dat het anders moet, blijven ‘high-impact’ oplossingen op tegenstrijdige zienswijzen vastlopen. Laten wij eens kijken of wij erachter kunnen komen waar het mis gaat en hoe het anders kan. Onze insteek begint met een eenvoudige oefening:

.

Door het toepassen van de verkeerde werkwijzen worden in Nederland jaarlijks €90 miljard (punt 1) voor onnodige werkzaamheden uitgegeven. Hiervan wordt €15 miljard in zorg uitgegeven. Bovenop komen virtuele files (wachtrijen, te weinig tijd voor de patiënt, burnouts, etc.). Dat maakt het de waarschijnlijk grootste bron voor het creëren van een duurzaam en betaalbaar gezondheidssysteem.

Op dit punt zouden wij een handvat kunnen aanreiken om die werkwijzen te kunnen kiezen die in de gegeven situatie werken en die te vermijden die niet werken. Bij deze uitdaging is dat echter een werkwijze die reacties levert zoals ‘interessant’. Verder gebeurt er niets. De mogelijkheid om vervolgstappen van de grond te krijgen is verkeken. Om dit te doorbreken er een dialoog of beter nog een mini-workshop nodig.

Wilt u meer weten, voorkomen dat uw initiatief op de overvloed van €15 miljard aan obstakels vastloopt of duurzame verandering op gang brengen? Neem dan contact op via info@zorgdenkers.nl.

..

Geplaatst in bronnen, bureaucratie, event, gezondheid, handvatten, kernoorzaken, kosten zorg, kwaliteit, mogelijkheden, obstakels, Project, symptomen, vicieuze cirkel, zorg | Één reactie

Waar is de onafhankelijkheid en objectiviteit in de zorg gebleven?

In Nederland zijn we sinds 1 januari overgegaan naar een andere financiering vorm in de zorg. Voor de omschakeling naar de gemeentes hadden de grote zorginstellingen van Nederland al veel te veel macht. Deze macht is echter niet minder geworden nu de gemeentes het voor het zeggen hebben. Er zijn maar zeer weinig gemeentes die in staat zijn cliënt gerichte zorg te leveren. Dit komt simpelweg omdat een deel van de organisaties al bij voorbaat een contract heeft voor een x bedrag. Dat is een deel van het probleem, een ander deel is dat er geen onafhankelijke instelling is om te indiceren en door te verwijzen.

arm-wrestling-567950_1280

Casemanager dementie
Laten we eens kijken naar een casemanager dementie. De Alzheimerstichting heeft in 2012 al in een rapport heeft laten weten dat een casemanager dementie een onafhankelijke positie behoort te hebben. De realiteit ligt echter heel anders. Veel grote instellingen hebben een casemanager dementie in dienst. Ik vraag me af hoe deze casemanager een onafhankelijk advies moet geven aan een cliënt. De kans dat de casemanager buiten zijn keten adviseert is natuurlijk bijzonder klein!

Voor sociale wijkteams geldt feitelijk hetzelfde. Ook hier is geen sprake van onafhankelijk advies en keurt de slager zijn eigen vlees.

Voor en nadelen op een rij:
Voor cliënten is het bijna ondoenlijk om zelf op zoek te gaan naar de beste zorg. Zelfs huisartsen kunnen alle ontwikkelingen niet meer bij houden. Mantelzorgers zijn allang blij dat ze ontlast worden, om dan andere keuzes te maken dan die door een casemanager of wijkverpleegkundige voorstelt worden is wel erg veel gevraagd. Hieronder een opsomming van de consequenties van deze manier van aanbesteden en indiceren:

Nadelen van een aan organisatie verbonden indicator en of casemanager:
1. Degene die indiceert ziet de persoon voor hem als een potentiële klant ofwel potentiële inkomstenbron, kijkt dus niet naar de beste zorg maar de beste manier om zoveel mogelijk inkomsten eruit te krijgen.
2. Degene die indiceert heeft er geen enkel baat bij om naar een andere organisatie te verwijzen. Er ligt een veel groter belang om iemand in de eigen organisatie te behouden.
3. De cliënt krijgt lang niet altijd de zorg die hij nodig heeft omdat niet alle zorgaanbieders worden aangereikt .
4. De grote zorginstellingen zien geen noodzaak tot verbetering aangezien zij van inkomsten verzekerd zijn.
5. Nieuwe zorgaanbieders met andere en of betere zorg krijgen geen kans.

Voordelen om een onafhankelijke indicator en casemanager te hebben:
1. De persoon die hij indiceert en of ondersteunt in zijn hulpvraag wordt niet gezien als potentiële inkomstenbron maar als mens waar ondersteuning aan geboden moet worden op een zo effectief mogelijke manier
2. Hij heeft alle zorg in beeld en probeert de persoon aan de organisatie te koppelen die het beste bij hem of haar past (betere zorg voor mogelijk minder geld)
3. Hij kan ook als klachtenfunctionaris dienen
4. Hij heeft geen belangen vanuit zijn eigen organisatie die in zijn werkwijzen en denkwijzen verwerkt zitten
5. Hij kan een plek zijn waar innovatieve ideeën worden ondersteund en opgepakt
6. Hij kan netwerken creëren en stimuleren

Zorg van de toekomst
Mijn inziens wordt het tijd dat er op een andere manier met de zorg omgegaan wordt. Laten we hopen dat we met zijn allen van dit transitiejaar leren en betere zorg gaan neerzetten. Ook hoop ik dat er een oplossing komt voor de problemen in de strijd tussen gemeentes en verzekeringsmaatschappijen. Een gedeeltelijke oplossing in 2017 dient zich aan met de nieuwe zorgverzekering Zorgeloos die met voldoende steun en inzicht in de situatie een vuist kan maken tegen de huidige zorgverzekeringen. Dat er nog veel meer nodig is om de zorg te verbeteren staat buiten kijf maar Zorgeloos is een begin. Door de splitsing langdurige zorg en WMO heeft de gemeente er geen financiële baat bij om mensen te helpen. Hoe eerder mantelzorgers overbelast raken, hoe eerder iemand opgenomen wordt in een langdurig zorginstelling en dus de kosten over gaan naar de verzekeringsmaatschappijen. Nu al zien deze verzekeringsmaatschappijen meer mensen in de langdurige zorg terecht komen dan verwacht was. Respijtzorg is massaal “vergeten” in te kopen door gemeentes, kortom er is een strijd tussen deze twee elementen gaande waar hulpbehoevenden en mantelzorgers de dupe van zijn.

Voor 2016 hoop ik dat gerealiseerd wordt dat:
• Er meer objectiviteit en onafhankelijkheid is
• Er geen aanbestedingen zijn waarin al een bepaald gelddeel / werk van te voren wordt weggegeven aan aanbieders
• Er geen onderaannemerschap wordt aangemoedigd die leidt tot een afhankelijkheid van grote zorgorganisaties
• Er gekeken wordt naar alternatieve zorg en vernieuwende zorgelementen, ofwel een bredere blik naar de zorg
• Er meer openheid van zaken zal zijn
• Er meer netwerken komen en samenwerking gestimuleerd wordt
• Er meer mantelzorgondersteuning (respijtzorg) ingezet wordt
• Mantelzorg een gewaardeerde plaats krijgt binnen onze maatschappij
• Er oplossingen gevonden worden op de woonproblemen voor hulpbehoevenden
• Mensen niet van elkaar gescheiden hoeven te worden wanneer een van de twee in een langdurig zorgsetting komt te wonen
• Er minder bureaucratie en meer vertrouwen in elkaar komt
• Problemen binnen de scheiding langdurige zorg en WMO (verzekeringen en gemeentes) opgelost worden
• Er duidelijkheid en stabiliteit is over indicaties en (eigen) bijdrages met garanties voor de toekomst voor hulpbehoevenden en mantelzorgers
• Er binnen gemeentes meer inzet komt van PGB’s om zelfstandig wonen beter te kunnen regelen
• Kleinschalig wonen de toekomst wordt en ook (financieel) gesteund wordt
• Meer “macht” naar de hulpbehoevenden en mantelzorgers gaat
• Er oplossingen komen zodat men thuis kan sterven ongeacht de indicatie

Geplaatst in bureaucratie, gezondheid, kwaliteit, obstakels, zorg | Getagged , , , , , , , , | Een reactie plaatsen